1- با توجه به ابيات زير به سؤالات خواسته شده پاسخ دهيد.

      علم،بال است مرغ جانت را                     بر سپهر او برد روانت را

      دل بي علم،چشم بي نورست                    مرد نادان ز مردمي دورست

     آن چه در علم بيش مي بايد                      دانش ذات خويش مي بايد

الف) قالب شعر بالا چيست؟ سراينده ي آن كيست؟

ب) قافيه و رديف بيت دوم را مشخص كنيد.

ج) معني بيت اول را بنويسيد

2- معني واژگان زير را بنويسيد.

   زار:       ملّاحان:                انحطاط  :            توبره:                  مبطلان:              آبشخور:                                                                                                 

3- ابيات و عبارات زير را معني كنيد.

 الف- خدايا، نه شناخت تورا توان ، نه ثناي تورا زبان،نه درياي جلال و كبرياي تو را كران

 ب- خاموش مباش زير اين خرقه           بر جان جهان دوباره جان آمد

  ج-نبيني ز شاهان كه بر تخت گاه          ز دانندگان باز جويند راه

4- جاهاي خالي را پر كنيد.

 الف-وقتي براي سخن كسي كه در زمان گذشته به سر مي برد زمان مضارع به كار مي بريم ، به معناي اين است كه آن شعر يا سخن و گوينده ي آن هم چنان ..............و.................است.

ب- اغلب نيايش ها، .................و مرثيه ها از نوع مونولوگ است.

 ج- غزل و قصيده از نظر طرز قرار گرفتن .............. و رديف مانند هم است.

5- نام نويسنده آثار زير را بنويسيد

  روزها:                           حديقه الحقيقه:                      روضه ي خُلد:

6- براي واژگان زير 2 هم خانواده بنويسيد.

   خلق:                                                         منظر:

7- نام اجزاي مشخص شده ي عبارات زير را بنويسيد.

 الف- اي ابوذر سخنان بيهوده مگوي                          

 ب- نصيحت گوش كن جانا

 ج- ديشب صداي تيشه از بيستون نيامد                  

 د-  ز گهواره تا گور دانش بجوي

8- تفاوت غزل با قصيده را بنويسيد

 9- مفرد واژگان زیر را بنویسید

معارج:                            حقوق:                        ذخایر:                  عشّاق:

10- آرایه های ادبی بیت زیر را بنویسید

پرسش تشنگی را تو آبی جوابی       ریگ های بیابان تو را می شناسند

                

شعری از ایرج میرزا در مورد عاشورا

رسم است هر که داغ جوان دید دوستان

رأفت برند حالت آن داغ دیده را

یک دوست زیر بازوی او گیرد از وفا

وان یک ز چهره پاک کند اشک دیده را

آن دیگری بر او بفشاند گلاب قند

تا تقویت شود دل محنت کشیده را

یک چند دعوتش به گل و بوستان کنند

تا بر کنندش از دل، خار خلیده را

جمعی دگر برای تسلای او دهند

شرح سیاه‌کاری چرخ خمیده را

القصه هرکس به طریقی ز روی مهر

تسکین دهد مصیبت بر وی رسیده را

آیا که داد تسلیت خاطر حسین

چون دید نعش اکبر در خون تپیده را

آیا که غم‌گساری و انده بری نمود

لیلا داغ دیده محنت کشیده را

بعد از پسر دل پدر آماج تیغ شد

آتش زدند لانه مرغ پریده را